The True Path

සෑම ප්‍රධාන අගමකම ස්වර්ගය ගැන පවසා තිබේ. එය ඉතා සුන්දර ස්ථානයකි, එනමුත් ඒ සඳහා නියම කොට ඇති මිල ඕනෑම කෙනෙකුට ඉතා පහසුවෙන් ලඟා විය හැකිය.  ස්වර්ගයේ අලංකාරය මේ ලෝකයේදී සිතාගත නොහැකි ය. එහි ඇති සතුට වචනයෙන් විස්තර කල නොහැක. ස්වර්ගවාසින් කොපමණ කාලයක් ජිවත් වුවත් මරණයට පත් වන්නේ නැත. එපමණක් නොව ඔවුන් සදාකාලිකවම යෞවනයේ සිටින්නෝය. නබිතුමා සඳහන් කල ආකාරයට ස්වර්ගයේ ඇති ගස් ඉතා විශාලය. එහි සෙවන පසුකර යාමට අශ්වයෙකුට වසර සියයක් ගත වන්නේය (සහිහ් බුහාරි 6552).  මෙම ගස් අතරින් දිය දහරා ගලා බසින්නේය. ස්වර්ගවාසින් හිතන පතන සෑම දෙයක්ම නිරායාසයෙන්ම ඔවුන් හට ලැබෙන්නේය. ස්වර්ගවාසින්ට ලෙඩ දුක් ඇතිවන්නේ නැත. මල පහ කිරීමට අවශ්‍ය වන්නේ නැත. කාන්තාවන්ට මාස් සුද්ධිය ඇති වන්නේ නැත.  කුරානයේ 55 වන පරිජ්ජේදය වන සූරා අර්-රහ්මාන්, විස්තර කරමින් ඉබ්නු කතීර් තුමා මුහම්මද් නබි තුමාගේ හදිසයක් මෙසේ විස්තර කොට ඇත. “මුහම්මද් නබිතුමා පැවසූ බවට අබ්දුල්ලා ඉබ්නු කයිස් වාර්තා කරන වග නම්: සත්‍යය වශයෙන්ම ස්වර්ගවාසින්ට මුතුවකින් සැදුම් ලත් කුඩාරමක් දෙනු ලැබේ. එහි පළල සැතපුම් හැටක් පමණ වේ. එහි එක් එක් මුලුවෙහි විශ්වාස්...

ඉස්ලාම් ස්වහාවික දහමකි. එබැවින් එයට අරාබි භාෂාවෙන් "දීන් අල්-ෆිත්‍රා" (Din al-Fitra) යැයිද කියනු ලැබේ. එම කරුණ අල් කුරානයේ එක් තැනක මෙසේ සඳහන් කොට ඇත. "(මෙය) අල්ලාහ් මිනිසුන්ව නිර්මාණය කර ඇති ඔහුගේ ස්වහාවික ධර්මය වේ" (කුරානය 30:30). මේ හේතුවෙන්, ඉස්ලාම් දහම පිළිපැදීම ස්වහාවික නීති පිළිපැදීම තරම්ම පහසු ය. ඉස්ලාම් දහමින් මිනිසාව තම මැවුම්කරු සමග සමීප කරන්නේය.  ඉස්ලාම් ආගමේ, පවිත්‍රතාවය සඳහා ඉතා වැදගත් ස්ථානයක් ලබා දී තිබේ. මේ නිසා සෑම අවස්ථාවකදීම තම ශරීරය සහ මනස පිරිසිදුව තබා ගැනීම අනිවාර්ය වේ. එමගින් අල්ලාහ් හට සමීප විය හැකි අතර නිරෝගී ජිවිතයකටද මග පැදෙන්නේය. ඉස්ලාම් දහම මිනිසාගේ උපතේ සිට මිය යන තුරු සෑම දෙයක් සඳහාම මග පෙන්වා දී තිබේ. ඒ අනුව අලුත උපන් දරුවෙකුට කුඩා කාලයේදීම ච්ර්මජ්ජේදනය සිදු කරන්නේය. එසේ කරන්නේ පිරිසිදු තාවය සඳහාය. තවද, ඉස්ලාමයේදී මුත්‍රා අපවිත්‍ර ද්‍රව්‍යයක් ලෙස සැලකේ. එබැවින් මුත්‍රා තැවරුණු කෙනෙක් සලාතය  ඉටු කලේ නම් එය වලංගු වන්නේ නැත. මේ නිසා කෙනෙක් මුත්‍රා කිරීමෙන් පසු තම ලිංගික අවයවය ජලයෙන් පිරිසිදු කිරීම අනිවාර්ය වේ. තවද සලාතය ඉටු කිරීම සඳහා ...

සර්වබලධාරී අල්ලාහ් දෙවිඳුන් ගැන පැවසීමේදී, බොහෝ අය සඳහන් කරන්නේ බිය ඇතිකරන දේවල් ගැන පමණි. එහෙත් ඔහු අතිශයින්ම කරුණාවන්ත බව ද අප විසින් දැනගත යුතුය. හදිස්වල දැක්වෙන අන්දමට අල්ලාහ්ගේ කරුණාව ඔහුගේ කෝපාවිෂ්ට බව ඉක්මවා යන්නේය. මේ නිසා වැරදි කල ඕනෑම කෙනෙකුට ලෞකික ජීවිතයේදී අල්ලාහ්ගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු තැබිය හැකිය. කෙසේ වෙතත් අල්ලාහ් දඬුවම් කිරීමේදී ඉතා දැඩි බවත් අමතක නොකළ යුතුය. එබැවින් වඩා සුදුසු වන්නේ අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති බිය සහ බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවයක් පවත්වා ගැනීමය. සහිහි බුහාරි ග්‍රන්ථයේ අල්ලාහ් තම ගැත්තන් සමග ක්‍රියා කරන අකාරය මෙසේ විස්තර කොට ඇත.  “මගේ ගැත්තා මා ගැන සිතන ආකාරයට මා ද ඔහු සමග ක්‍රියා කරන්නෙමි. ඔහු මා ගැන සිහිපත් කරන විට මා ද ඔහුව සිහි පත් කරමි. ඔහු තම සිත තුලින් මා ගැන මෙනෙහි කරන්නේ නම්, මා ද ඔහු ගැන මෙනෙහි කරමි. ඔහු මිනිසුන් අතර මා ගැන සඳහන් කරන්නේ නම්, ඔහු ගැන මා ඊට වඩා හොඳ සභාවකදී සඳහන් කරමි. ඔහු මා වෙත වියතක දුරක් ළඟා වුවහොත්, මා රියනක දුරක් ඔහු වෙත ළඟා වෙමි. ඔහු මා වෙත රියනක දුරක් ළඟා වුවහොත්, මා ඔහු වෙත රියන් දෙකක දුරක් ළඟා වෙමි. ඔහු මා වෙත ඇවිද ආවොත්, ම...